dinsdag, juni 04, 2019

Cornelia de Vogel (1905-1986)


“Ik heb niet nagelaten tegenover de pater een zekere neiging tot de Liberaal-Katholieke Kerk kenbaar te maken, of wellicht zijn mening daarover te vragen. Het antwoord was dat hij die kerk niet als katholiek erkende. Want ‘het meest essentiële ontbreekt daar: de aanwezigheid van Christus op het altaar’. Er kan geen eenheid van geloof zijn: ieder mag er binnenkomen. In de Katholieke Kerk moet ieder geloven dat de Kerk leert, alles. Daar is geen geven en nemen, geen schipperen, geen transigeren; maar alles of niets: nemen, alles – of erbuiten blijven.” Cornelia de Vogel, Getuigenis van Gods genade. Autobiografie 1905-1929 (Hilversum:Verloren, 2002), p. 125.

dinsdag, april 16, 2019

De profeet Jeremia

Jeremia 11, 16-18:
"`Prachtige groene olijfboom' heeft Jahwe u genoemd. Maar in een hevig onweer heeft Hij hem in vlammen doen opgaan, met takken en al. Jahwe van de legerscharen die u heeft geplant, kondig rampen over u aan; want Israël en Juda hebben kwaad bedreven: Ze hebben Mij beledigd en offers gebracht aan Baäl."

vrijdag, februari 22, 2019

Waarom is het gepast dat er een Laatste Oordeel is?



Een oordeel kan niet volmaakt geveld worden over eender welk veranderlijk ding alvorens de voltooiing van dat ding zoals een oordeel niet volmaakt kan geveld worden betreffende de kwaliteit van een handeling alvorens de voltooiing ervan en van de effecten van de handeling want er zijn vele handelingen die lijken nuttig te zijn maar waarvan de effecten blijken schadelijk te zijn. Zo ook kan een volmaakt oordeel over iemand niet geveld worden alvorens het einde van diens leven aangezien hij kan veranderd worden in vele opzichten van goed naar kwaad of omgekeerd van goed naar beter of van kwaad naar erger. Vandaar zegt de Apostel in Hebr. 9:27: “Het is het lot van de mens eenmaal te sterven, en daarna komt het oordeel”.

Men dient echter te weten dat, alhoewel het tijdelijke leven van een mens op zichzelf eindigt met de dood, het toch doorgaat afhankelijk van wat er gebeurt in de toekomst. Ten eerste, blijft het leven doorgaan in de herinneringen van mensen waarin soms, in tegenstelling tot de waarheid, goede en kwade reputaties blijven bestaan. Op een andere wijze in kinderen die als het ware iets van de ouders zijn volgens Wijsheid van Jesus Sirach 30, 4 “Is de vader van die zoon overleden, dan is hij toch niet gestorven, want hij heeft zijn evenbeeld nagelaten.” En toch hebben vele goede mensen slechte kinderen en omgekeerd. Ten derde als effect van zijn daden: zoals uit het bedrog van Arius en andere verleiders ongeloof blijft opgroeien tot aan het einde van de wereld en zelfs tot dan zal het geloof profijt vinden in de prediking van de apostelen. Ten vierde wat betreft het lichaam dat soms met eerbetuigingen begraven wordt  en soms onbegraven achterblijft en uiteindelijk geheel en al tot stof herleidt wordt. Ten vijfde betreffende de dingen waaraan een mens zeer gehecht is zoals tijdelijke zaken waarvan sommige snel voorbijgaan en andere langer voortduren.

Welnu, al deze dingen worden onderworpen aan het goddelijk oordeel. Bijgevolg kan een volmaakt en publiek oordeel van al deze dingen niet geveld worden gedurende het verloop van deze tijd. Daarom is het nodig dat er een Laatste Oordeel op de laatste dag is waarin alles over iedereen en in elk opzicht op volmaakte en publieke wijze zal geoordeeld worden.
(ST III, 59, a. 5)

donderdag, oktober 11, 2018

Niets nieuws onder de zon.

Uit Yves Congar, Journal d'un théologien (1946-1956), Paris: Cerf, 2005, p. 241.

"Si on passe au fond ecclésiologique des faits, voici, me semble-t-il, quel il est: Vus du côté des évêques, nous sommes une résistance, c'est-à-dire, que nous sommes la seule force organique qui pense, qui a une indépendance et ne se contente pas, chaque fois que l'idole romaine a parlé, de s'écrier: Ce n'est pas un homme c'est un dieu qui parle [cf. Actes, XII, 22].
Les évêques sont entièrement courbés dans la passivité et la servilité; ils ont, pour Rome, une dévotion sincère, filiale. Voire puérile, infantile. Pour eux, c'est 'l'Église'; Rome, concrètement, c'est le pape."

maandag, oktober 01, 2018

About Father Leo Elders s.v.d.

Thus far in 2018 Father Elders has published three books:
1. Aristote et Thomas d’Aquin. Les Presses universitaires de l’IPC, Paris, 2018, 650 p. ISBN 979-10-93043-23-4. An English translation will be published shortly.


2. Thomas Aquinas and His Predecessors .The Philosophers and the Church Fathers in His Works, Washington, D.C. : Catholic University of America Press, 2018, 400 p. ISBN 9780813230276.

3. Santo Tomás de Aquino y sus Predecesores: presencia de grandes filósofos y Padres de la Iglesia en las obras de santo Tomás, translated by Juan Carlos Ossandón Valdés, RiL Editores, Santiogo de Chile, 2018, 436 p. ISBN 978-956-01-0534-9. The Spanish translation of the English version.

2018 also saw the publication of:
'St. Thomas Aquinas’s Treatise on Temperance and Aristotle’, Nova & Vetera (English Edition) 16/2 (2018), 465-487.

Currently he is working on a detailed commentary of St. Thomas' commentary on Dionysius' De divinis nominibus.









maandag, september 03, 2018

Een ietwat andere Duitse kardinaal


Van 22 januari 1459 tot en met 6 oktober 1460 werd de Duitse kardinaal Nicolaus Cusanus (1404-1464) door Paus Pius II aangesteld als vicaris-generaal (vicarium generalem in temporalibus cum pleno apostolice sedis legati de latere officio). In die hoedanigheid schrijft in de eerste helft van Juli 1459 zijn Reformatio generalis. Daarin stelt hij voor dat in een eerste fase de paus en de curie worden gevisiteerd door drie “ernstige en volwassen” (graves et maturos) mannen die de waarheid liefhebben, de ijver voor God bezitten en niet streven naar eer en rijkdom en aldus vrij zij te oordelen, denken en handelen (qui veritatem        cunctis praeferant, zelum dei scientiamque ac prudentiam habeant opportunam nihilque amplius honoris et divitiarum habere exspectent, ut sint in iudicio, cogitatione et opere liberi et mundi…).  

Aangaande de visitatie van de paus schrijft hij:
“Dat zij niet afgeschrikt worden de Paus te visiteren wanneer zij dezelfde die zij als plaatsvervanger van Christus zien, ook als dienaar van de christenen zien, de vader der vaderen ook als dienaar van de dienaren, diegene die met uitzonderlijke waardigheid de hoogste en heiligste is ook als samen met de anderen tot zonde geneigd en zwak en zich als zodanig erkent en volgens het Evangelie verklaart dat zijn prioriteit en hoogheid niet ligt in het heersen (dominatione) maar in de dienst tot opbouw van de Kerk. Wie dus in ons [de Paus] iets vindt dat niet opbouwt maar veeleer de Kerk ergernis geeft, zegge dit ons opdat wij ons verbeteren.” (Nec terreantur papam visitare, quando eundem, quem vident vicarium Christi, vident et christianorum ministrum, et quem vident patrem patrum, vident et servum servorum, et quem vident singulariter dignitate altissimum et sanctissimum, vident etiam communiter cum aliis hominibus peccabilem et infirmum et se pro tali cognoscentem et iuxta evangelicam doctrinam profitentem prioritatem et maioritatem non in dominatione, sed in ministerio aedificandae ecclesiae consistere. Quidquid igitur in nobis invenerint, quod non aedificat, sed scandalizat potius ecclesiam, omnino nobis manifestent, ut emendemus.)